Toen ik mijn partner leerde kennen op 29-jarige leeftijd, was één van de eerste vragen die ik hem stelde of hij kinderen wilde. Voor mij was dat mijn grootste wens en hij dacht er net zo over. Op mijn 33e besloten we er daadwerkelijk voor te gaan; wij en ons huis waren er klaar voor!
Maar na een jaar van proberen, temperaturen en ovulatietesten en andere toestanden ben ik doorgestuurd naar de gynaecoloog.
Na diverse testen bleek ik ondoordringbaar baarmoederhalsslijm te hebben en daardoor een sterk verminderde kans op een natuurlijke zwangerschap. Ik kwam in aanmerking voor IUI. Eerst zonder toediening van hormonen maar na 6 pogingen ging ik over op IUI met hormonen. Iedere dag om precies dezelfde tijd injecteerde ik Pregnyl. Na 5 pogingen was het eindelijk raak!
Ik denk dat de eerste die het hoorde de dame van Moeders voor Moeders was, toen ik haar belde om mij op te geven. Na een makkelijke zwangerschap werd op 12 juli 2005 onze prachtige zoon Kevin geboren.
En het kan nog veel mooier, op 10 december 2008 is, na weer een reeks behandelingen met Pregnyl, onze dochter Dewi geboren.
Ik heb geen seconde getwijfeld of ik zelf ook urine zou inleveren voor Moeders voor Moeders. Dankzij al die fantastische vrouwen die mij voor waren gegaan was ik zwanger.
Ik ben al die vrouwen en Moeders voor Moeders voor eeuwig dankbaar, want zij maakten een moeder van mij.
